Crash, boom, bang ...

Leuk weekendje achter de rug ... zaterdag gebeten door een hond, zondag gevallen op de toertocht in Waarloos ...

Vooral dat laatste heeft zo zijn gevolgen :-(
Ik ben gewoon dom onderuit geschoven met het voorwiel maar slecht neergekomen met mijn linkerhand op de grond. Toch nog geprobeerd om verder te rijden maar ik voelde al snel dat er iets mis. Na een paar kilometer dan maar terug naar huis gereden.
Vanmorgen naar het ziekenuis getrokken waar een gebroken middenhandsbeentje werd vastgesteld. 4 weken gips dus ...

Dag Roc d'Azur .....

Rockin on the beach

Dinsdag twee nieuwe supermoto's van Schwalbe besteld bij Bike to build en vandaag al toegekregen ... met andere woorden, ik ga het nog eens proberen op het strand. Vorig jaar ben ik niet verder geraakt dan de marteling van 70 km in Oostende, dit seizoen probeer ik ze allemaal te doen. Eerste wedstrijd is meteen ook de grootste en bekendste van het Kustcriterium, de Panne beach endurance.

Fotookes Vulkanbike

Op de foto

Dit jaar al het geluk gehad om 3 keer geflitst te worden ... en er is er waarschijnlijk nog eentje onderweg van Frankrijk.
Raar eigenlijk, zeker als je op volgend videooke ziet hoe het er aan toegaat op en rond de flitspaal ...

Vuur uit de vulkaan

Elk jaar na de Vulkanbike bekijk ik de uitslag en denk ik bij mezelf:" als ik nu 10 of 15 minuten sneller kan rijden dan scheelt het toch al snel bijna 100 plaatsen in de uitslag. Dus moet ik toch maar eens wat harder gaan trainen.
Maar telkens komt daar weinig van in huis. Dit jaar heb ik met moeite 2000 km gedaan op de weg en amper 40 km off road ... Vorige woensdag nog eens tot in Aarschot geweest om daar toch nog wat offroad kilometers bij elkaar te rijden. Maar daar kwam ik al snel tot de conclusie dat mountainbiken toch weer net iets anders is dan "den toerist" uit te hangen op de weg.

Dit weekend stond er dus de Vulkanbike op mijn programma. Het is al bijna een traditie voor mij om begin september naar de Eifel te trekken dus ik wist ongeveer wat er mij te wachten stond. De Vulkanbike in Daun bestaat uit een aaneenschakeling van vooral brede schotterwegen afgewisseld met een paar leuke singletracks. Ik koos net als de afgelopen jaren, weer voor de 60 km en zijn 1200 hms.

Ik wist dat mijn conditie nog niet goed was dus van bij de start heb ik geprobeerd van te doseren en zo weinig mogelijk in het rood te gaan. De eerste hellingen had ik zoals gewoonlijk weer moeilijk maar na een twintigtal kilometers begon mijn diesel langzaam aan te slagen. Door het droge weer van de afgelopen weken en maanden lagen de boswegen er hard en droog bij. Dus het ging uiteindelijk nog vrij vlot. Enkel in het stuk voor de skipiste had ik het moeilijk om van de skipiste zelf dan nog maar te zwijgen ...
Maar eens de skipiste voorbij is het ergste leed geleden en gaat het bergaf richting Daun. Uiteindelijk kwam ik na 3u12min als 352ste over de streep van de ongeveer 700 starters.

Goed???? Nee eigenlijk niet maar het zou maar erg zijn voor de anderen moest ik hier veel dichter geeindigd zijn. Je ziet al snel dat hier heel wat getrainde atleten aan de start staan die wel de nodige marathons in de benen hebben.
Maar geen erg, ik probeer de komende weken nog een paar lange toertochten mee te pikken en dan komt het wel in orde tegen de Roc d'Azur.
De Vulkanbike staat voor mij synoniem met een leuk weekendje in de Eifel en dat was dit jaar weer niet anders. Goed gefietst, lekker gegeten en gedronken, leuk hotelletje en gezellige mensen ....

meer moet da ni zijn ;-)

Als duiveltjes uit een doosje ...

De eerste echte officiele wedstrijd van Timo werd meteen een succes. Schelle werd ingeblikt met 12-4. Een onverwachte zege nu de ploegen terug opgesplitst zijn in de A en B ploeg.



En ik?
Ik probeer deze week nog wat kilometers bij elkaar te rijden en dan gaat het vrijdag richting Daun voor de Vulkanbike ...