Roc story

Hellingen, technische hellingen, afdalingen, snelle afdalingen, technische afdalingen, opdalingen, strand, schitterende vergezichten, ambiance, door de zee waden en vooral genieten en afzien … de roc d’azur 2008 in een paar woorden omschreven.

Het zit er weer al op, één van de leukste weken van het jaar. De Roc blijft een evenement om naar toe te leven en er achteraf met veel plezier op terug te kijken.

Dinsdagmorgen begon de lang rit richting Frejus. Voor 1 keer hadden we eens geen appartement aan de haven maar een leuk optrekje op de grens van Frejus en St Rafael. Op slechts 50 meter van de zee en nog steeds op wandelafstand van de base nature waar de roc start.
Rond 1700 uur kwamen we aan in Frejus en na het uitladen was er enkel nog tijd over voor een korte wandeling langs het strand.


Woensdag voormiddag was het tijd voor een eerste verkenning van het ondertussen al bekende parcours. De eerste kilometers bleken nog steeds dezelfde maar na de doortocht van de camping ging het niet meer rechtdoor naar de eerste helling. Die helling bleek vervangen te zijn door een al even mooie technische klim een beetje verderop. Daarna volgde men nog steeds dezelfde paadjes als de voorbije jaren. Ik heb het stukje gedaan tot aan de eerste bevoorrading (ongeveer 10 km) om daarna via de baan terug richting Frejus te rijden. Waarom maar 10 km? Gewoon omdat ik van daar de weg nog terug weet, moest ik nog verder op het parcours rijden , wie weet waar ik dan zou uitkomen. Heel de toer doen leek me net iets te veel.
Donderdagvoormiddag volgde hetzelfde ritje maar bij het begin van de laatste afdaling liep het serieus mis. Bij een drop misrekende ik me en greep te snel naar de remmen. Blijkbaar raakte mijn achterwiel nog niet de grond waardoor ik enkel op het voorwiel remde met alle gevolgen van dien. Overkop dus en dat kwam hard aan op de al even harde rotsen. Schaafwonden over heel de linkerarm, een schaafwonde in het aangezicht, een bloeduitstorting op de rechterpols en een dikke rechter knie. Het had nog erger gekund maar dit was geen leuke manier om de “roc“ te starten. Ook de fiets kwam niet ongehavend uit de val want de rechterkant van het stuur stond in een hoek van 90 graden. In de namiddag kon ik dus op zoek naar een nieuw stuur en gelukkig was er de lokale Decathlon om me uit de nood te helpen.


Vrijdag stond dan de eerste wedstrijd op het programma. Geen marathon voor mij wegens veel te lang en te zwaar, maar de masters is met zijn 42 km een leuk alternatief. Ik mocht mee in de eerste golf van 500 starten maar daarmee is ook alles gezegd. Zoals gewoonlijk laat ik de koerskonijnen doen in de eerste kilometers en kies ik voor mijn eigen tempo. De eerste heuveltjes gaan vlot, de afdalingen iets minder. De schrik na mijn valpartij zit er nog goed in. Naarmate de kilometers voorbij gaan kom ik steeds beter in mijn ritme. Maar het blijft doseren want met slechts een dikke 1000 kilometer in de benen dit jaar, kan je weinig verwachten. Geregeld kan ik wat plaatsen opschuiven maar je wordt telkens meteen weer op je twee voeten gezet als iemand van de volgende groep je voorbij komt gevlogen.
Het doel was om in de eerste helft van de klassering te eindigen en dat heb ik uiteindelijk ook nog gehaald. Met een 569ste plaats op 1256 finishers kan ik leven, meer zelfs, met mijn 3.08 uur was ik dik tevreden.

Zondag.

Ik wist niet goed wat ik van de Roc moest verwachten. De vorige jaren had ik steeds een tijd in de buurt van 5 uur maar als ik nu de rekening maakte moest ik kunnen uitkomen op net iets meer dan 4 uur. De Roc was maar 11 km langer dan de Masters maar in die 11 km zaten wel bijna 800 extra hoogtemeters.
Hier kan ik ongeveer hetzelfde verhaal vertellen. Rustig gestart om daarna weer (heel langzaam) te versnellen. Tegenover vorig jaar zaten er weer een paar nieuwe zalige stukken in. De streek rond Frejus blijft een mountainbikeparadijs en de organisatoren slagen er steeds weer in om er nieuwe mooie afdalingen in te steken. Op de col du Bougnon had ik het zwaar maar de mensen aan de kant schreeuwden me naar boven. Na ongeveer ¾ van de wedstrijd kreeg ik in de gaten dat de 4 uur er nog inzat. Na het strand van St Aygulf de gaskraan nog eens extra open gedraaid en tegen meer dan 35 km/u richting Frejus. We begonnen de strandweg met 3 maar tegen dat we op de base nature aankwamen waren we met een man of tien. Me meteen mee vooraan gezet en in de voorlaatste bocht nog versneld zodat ik de spurt van het groepje nog won :-) Maar het bleek uiteindelijk net niet genoeg om onder de 4 uur te eindigen. Het werd 4.02 uur maar dat was nog ruim boven mijn verwachtingen.
Die tijd was goed voor een 1636ste plaats op juist geteld 3481 aankomers.
Meer moet da ni zijn voor mij ;-)

Na de verplichte poetsbeurt thuis bleek de achtervelg van de fiets op twee plaatsen gescheurd te zijn en zaten er in de voorband twee gaatjes. Gelukkig deed de vloeistof in de band wat ze moest doen en heb ik er niets van gemerkt tijdens de wedstrijden. Het blijft trouwens opmerkelijk dat je op een TT in België meer lekke banden ziet dan op de rotsachtige ondergrond van Frejus. Voor mij is het nu al de vijfde Roc zonder een lekke band te moeten repareren.

Het echte mtb jaar zit er weer op, al was het voor mijn wel heel kort met slechts twee uitdagingen, de roc en de vulkanbike. Maar in 2009 wil ik er eens echt voor gaan al zal ik al eerst de winter moeten zien door te komen met veel kilometers.

Maar eerst zijn er nog de strandraces, nu zondag al Oostende ….